Overstromingen in de Watergraafsmeer

Toen de Watergraafsmeer begin 17e eeuw was drooggelegd wilden velen daar land kopen. De Middenweg en de Kruisweg werden aangelegd en de eerste hofsteden werden gebouwd.

Op 5 maart 1651 vond de watersnoodramp plaats. Water spoot met volle kracht over de dijken van de Meer. Toch was de polder een jaar later al weer droog.

Een onbekende dichter uit die tijd schreef:

Oude Meer, gij zult herrezen
Uit de wilde watervloed
k Wil van U bewoner wezen
Want Uw landstreek is zo goed.

In 1672 gaf Amsterdam opdracht de nadering van de Fransen te stoppen door de dijken door te laten breken. Woestenij en plunderingen waren het gevolg. In 1702 was er opnieuw hoogwater, maar gelukkig hielden de dijken rond de Watergraafsmeer.

Jaren later, in 1787, was bij de benadering van de Pruisen opnieuw sprake van inundatie. Dit keer weigerden de Meerbewoners hun land onder water te zetten.

Een laatste overstromingskans was er in 1945. De Duitsers brachten op verschillende plaatsen dynamiet aan in de (Ooster)Ringdijken. Bij benadering van de geallieerden zouden ze deze opblazen. Dit plan is niet uitgevoerd.